Page 103 - คู่มือการประกันคุณภาพการศึกษาภายใน ประจำปีการศึกษา 2560
P. 103
จ านวนบทความของอาจารย์ประจ าหลักสูตรปริญญาเอกที่ได้รับการอ้างอิงในฐานข้อมูล TCI และ Scopus ต่อ
จ านวนอาจารย์ประจ าหลักสูตร
การคิดรอบปี : ปีปฏิทิน 2560 (1 มกราคม – 31 ธันวาคม 2560)
หลักสูตรในระดับปริญญาเอกถือได้ว่าเป็นหลักสูตรสูงสุดของสถาบันการศึกษา เป็นหลักสูตรที่ส าคัญและเน้น
การสร้างองค์ความรู้ใหม่เพื่อเป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาประเทศ ดังนั้น อาจารย์ประจ าหลักสูตรระดับปริญญาเอกจึง
มีความส าคัญอย่างมากต่อหลักสูตรนั้นๆ
บทความวิจัยและบทความทางวิชาการหรือ Review Article ของอาจารย์ประจ าหลักสูตรปริญญาเอกที่
ได้รับการอ้างอิง ย่อมแสดงให้เห็นว่าอาจารย์ประจ าหลักสูตรปริญญาเอก มีความสามารถในการท าวิจัย มีผลงานที่
ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารระดับชาติหรือนานาชาติในฐานข้อมูล TCI และ Scopus และบทความที่ได้รับการอ้างอิง
แสดงให้เห็นว่ามีการน าไปใช้ประโยชน์และเป็นฐานในการพัฒนางานวิจัยใหม่ๆ ให้มีความก้าวหน้ามากขึ้น จ านวน
บทความของอาจารย์ประจ าหลักสูตรที่ได้รับการอ้างอิงมาก ย่อมแสดงให้เห็นว่าอาจารย์ประจ าหลักสูตรเป็นผู้ที่มี
ผลงานและได้รับการยอมรับในวงวิชาการนั้นๆ
การค านวณตัวบ่งชี้นี้ ให้เปรียบเทียบจ านวนบทความที่ได้รับการอ้างอิง ตั้งแต่หนึ่งครั้งขึ้นไปรวมทั้ง
การอ้างอิงตนเอง ที่เป็นผลงานของอาจารย์ประจ าหลักสูตร ที่ตีพิมพ์ในวารสารวิชาการระดับชาติ หรือระดับ
นานาชาติ ต่ออาจารย์ประจ าหลักสูตรปริญญาเอกนั้น โดยน าเสนอในรูปสัดส่วน ทั้งนี้ พิจารณาผลการด าเนินงาน 5 ปี
ย้อนหลังตามปีปฏิทิน ซึ่งนับรวมปีที่ประเมิน
เกณฑ์การประเมิน :
กลุ่มสาขาวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
อัตราส่วนจ านวนบทความที่ได้รับการอ้างอิงต่อจ านวนอาจารย์ประจ าหลักสูตรที่ก าหนดให้เป็น
คะแนนเต็ม 5 = 2.5 ขึ้นไป
กลุ่มสาขาวิชาวิทยาศาสตร์สุขภาพ
อัตราส่วนจ านวนบทความที่ได้รับการอ้างอิงต่อจ านวนอาจารย์ประจ าหลักสูตรที่ก าหนดให้เป็น
คะแนนเต็ม 5 = 3.0 ขึ้นไป
กลุ่มสาขาวิชามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์
อัตราส่วนจ านวนบทความที่ได้รับการอ้างอิงต่อจ านวนอาจารย์ประจ าหลักสูตรที่ก าหนดให้เป็น
คะแนนเต็ม 5 = 0.25 ขึ้นไป
คู่มือการประกันคุณภาพการศึกษาภายใน | IQA Manual 2018 : Suanandha Rajabhat University
82
