Page 175 - คู่มือการประกันคุณภาพการศึกษาภายใน ประจำปีการศึกษา 2560
P. 175

4.   ค าอธิบายรายวิชามีเนื้อหาที่เหมาะสมกับชื่อวิชา  จ านวนหน่วยกิต  และมีเนื้อหาที่ครบคลุมกว้างขวาง
                      ครบถ้วนในสิ่งที่ควรเรียน มีความลึกในวิชาเอกหรือที่เป็นจุดเน้น มีความต่อเนื่องเชื่อมโยง สัมพันธ์กันระหว่าง
                      วิชา และมีการสังเคราะห์การเรียนรู้
                 5.   เนื้อหาที่ก าหนดในรายวิชาไม่มีความซ้ าซ้อนกลุ่มรายวิชามีความต่อเนื่องสัมพันธ์กันเหมาะสมกับระดับ

                      การศึกษาของหลักสูตร
                 6.   ผลลัพธ์การเรียนรู้ของผู้เรียนตรงกับผลลัพธ์การเรียนรู้ที่ก าหนดในรายวิชาและหลักสูตร
                 7.   การจัดการเรียนการสอนครอบคลุมสาระเนื้อหาที่ก าหนดในค าอธิบายรายวิชาครบถ้วน
                 8.   การเปิดรายวิชามีล าดับก่อนหลังที่เหมาะสม เอื้อให้นักศึกษามีพื้นฐานความรู้ในการเรียนวิชาต่อยอด
                 9.   การเปิดรายวิชาเป็นไปตามข้อก าหนดของหลักสูตรเพื่อให้นักศึกษาส าเร็จได้ทันตามเวลาที่ก าหนดในหลักสูตร

                10.  การเปิดรายวิชาเลือกสนองความต้องการของนักศึกษา ทันสมัย และเป็นที่ต้องการของตลาดแรงงาน
                11.  การจัดรายวิชาในหลักสูตรแก่นักศึกษาที่เรียนในสถาบันหรือนอกสถาบันการศึกษาปกติ  หรือการศึกษา
                      ทางไกลมีการควบคุมให้นักศึกษาได้เนื้อหาสาระ  เป้าหมายการเรียนรู้  วิธีการจัดการเรียนการสอน  การ
                      ประเมินที่เป็นมาตรฐานเดียวกัน
               ปริญญาตรี (ประเด็นเพิ่มเติม)
                12.  การจัดรายวิชาเน้นเนื้อหาความรู้และทฤษฎีการปฏิบัติในเนื้อหาสาระของสาขาวิชาที่เป็นจุดเน้น  วิชา
                      การศึกษาทั่วไปที่สร้างความเป็นมนุษย์ที่เตรียมนักศึกษาออกสู่โลกแห่งการด ารงชีวิต
                13.  หากมีการโอนหน่วยกิต ต้องให้ความส าคัญกับการเทียบวิชารับโอนที่ต้องมีการเรียนในเนื้อหาสาระที่ก าหนด

                      ในรายวิชาของหลักสูตรอย่างครอบคลุม ครบถ้วน
               บัณฑิตศึกษา (ประเด็นเพิ่มเติม)
                14.  เนื้อหาสาระของรายวิชาเน้นความรู้ ทฤษฎีในสาขาที่เกี่ยวข้องที่มีความที่ซับซ้อน มีจุดเน้น
                15.  การควบคุมก ากับหัวข้อวิทยานิพนธ์/สาระนิพนธ์ที่อนุมัติเป็นประเด็นวิจัยร่วมสมัย/สนองความต้องการของ
                      สังคม

                16.  หัวข้อวิทยานิพนธ์เป็นประเด็นวิจัยที่เหมาะสมกับปรัชญา วิสัยทัศน์ของหลักสูตรและสอดคล้องกับระดับของ
                      หลักสูตร
               บัณฑิตศึกษา (ประเด็นเพิ่มเติม)
                17.  หัวข้อวิทยานิพนธ์ระดับปริญญาเอก มีความซับซ้อนและลึกซึ้งและให้องค์ความรู้ใหม่มากกว่าระดับปริญญาโท

               แนวทางในการประเมิน ตัวบ่งชี้ที่ 5.2
               การวางระบบผู้สอน

                 1.   ผู้สอนมีคุณสมบัติเหมาะสมกับรายวิชาที่สอน  มีความรู้และความช านาญในเนื้อหาวิชาที่สอน (ค านึงถึง
                      สาขาวิชาประสบการณ์ท างาน ผลงานวิชาการของผู้สอน)
                 2.   หลักสูตรก าหนดผู้สอนให้นักศึกษาได้เรียนจากผู้สอนที่มีความช านาญหลากหลายเพื่อให้มีโอกาสได้รับการ
                      พัฒนามุมมองหรือความคิดจากผู้สอนหลากหลายความรู้และประสบการณ์ (ในแต่ละหลักสูตร นักศึกษาควรได้
                      เรียนกับอาจารย์ผู้สอนคนเดิมไม่เกิน 3 วิชา)
                 3.   มีการก ากับมาตรฐานการท าประมวลการสอน  (มคอ.3  และ  มคอ.4)  ของอาจารย์ให้ทันสมัยในด้านเนื้อหา

                      กิจกรรมการเรียน การวัดและประเมินผลเหมาะสม
                 4.   การก ากับให้อาจารย์ทุกคนต้องมีการท าประมวลการสอนรายวิชา  (มคอ.3  และ  มคอ.4)  ทุกรายวิชาแจก
                      นักศึกษาและมีการก ากับให้ด าเนินการสอนตามประมวลการสอนรายวิชา
                 5.   นักศึกษาที่เรียนในและนอกสถาบัน หรือระบบปกติ/ระบบทางไกล ต้องได้รับการสอนจากอาจารย์ที่มีคุณสมบัติที่
                      คุณภาพมาตรฐานเดียวกัน มีโอกาสที่จะมีปฏิสัมพันธ์กับอาจารย์ผู้สอน/อาจารย์ที่ปรึกษาเท่าเทียมกัน
          คู่มือการประกันคุณภาพการศึกษาภายใน | IQA Manual 2018 : Suan Sunandha Rajabhat University

         154
   170   171   172   173   174   175   176   177   178   179   180